Debullamos as reviravoltas de COBIZA con María Reimóndez.

 COBIZA:

I Premio Literario Pinto e Maragota da diversidade sexual e de xénero.  

A escritora, activista implicada, María Reimóndez, respondeu amablemente ás preguntas da nosa rapazada do club de lectura e 4º de ESO D coa fin de debullar as reviravoltas da súa novela COBIZA , aquí vos deixamos un resume das respostas que compartiu con nós:

Sobre o tempo de escrita.

Escribín COBIZA durante a pandemia porque foi cando tiven tempo para escribir e axudou a rematar a novela para presentala ao premio, pero non escribín a novela para o premio .

Sobre as fontes.

Neste libro houbo unha confluencia de ir percibindo e recollendo cousas por exemplo o tema da escravitude no século XVII e XVIII foi moi importante á hora de escribir COBIZA, ese é un tema que teño traballado moito como tradutora, como activista, textos de persoas que foron escravizadas; no tema da tecnoloxía bebo máis da teoría que vou lendo que do que son obras en si. No libro non inflúen tanto os textos literarios coma as cuestións temáticas coas que eu teño un contacto máis directo. A base previa á obra é a vida. 

Vai a humanidade cara un desastre medioambiental?

Hai que chegar ao final da obra para contestar a esa pregunta; a ciencia ficción permítenos proxectar desde o presente posibilidades, penso que non hai un futuro predeterminado senón que o estamos construíndo a cotío, que hai unha crise ambiental é evidente hoxe aínda que hai intereses económicos que non permiten actuar dun xeito máis contundente; estamos afeitas a levar unhas formas de vida moi consumidoras, destrutoras e moi pouco reflexivas sobre as consecuencias dese sistema de vida, isto máis que pesimista é realista.  

 

Sobre as árbores ou seres completos:

Hai outras maneiras de ver aos seres humanos e necesitamos a distancia para facelo,os seres de COBIZA son unha maneira de desnaturalizar partindo da natureza; Os corpos son máis diversos, explicados con outros parámetros que non son os que temos agora mesmo. 

Sobre a COBIZA no mundo (move o mundo o amor ou a cobiza?): 

Pensade no momento que estamos a vivir coas vacinas, se lle quitades o elemento de cobiza de lucro das farmacéuticas vacinariase todo o mundo pero as patentes impiden que as vacinas se poidan producir libremente, é un exemplo de miles. O que non entrou o sistema do lucro é porque hai un traballo inxente de grupos e persoas en todo o mundo que se unen para evitalo.  

Sobre como fixeches para crear unha historia e unir tantos temas e personaxes? 

Iso é o interesante de escribir, hai moitas historias pero o interesante da escrita é como contalas, que sexa un desafío. Neste caso COBIZA foi unha maneira de experimentar outras maneiras de escribir máis polifónicas, crear distintos personaxes cada quen deles coa súa voz. Iso é para min o divertido de escribir. Para min é importante que cada personaxe teña a súa personalidade, é un traballo da escrita crear unha voz, coñecer a súa historia, un ser completo coas súas motivacións, a súa maneira de falar... Neste libro foi complicado traballar con personaxes que non teñen unha visión de xénero cunha linguaxe con xénero.

 

Sobre os lugares que inspiraron COBIZA: 

Un dous lugares é Haití e o tema da escravitude que xa tratara no libro Pirata e outro lugar foi Nova Iorque, unha cidade cunhas desigualdades tremendas e todo o mundo quere vivir alí, é un espazo onde me resulta incómodo estar, a partir de aquí se constrúen os espazos das capitais e os recunchos e tamén Galicia (Galicia podería ser un deserto en pouco tempo se seguimos co nivel de eucaliptización que temos agora que nos leva ao comezo da novela).

Sobre a Gran Desconexión da tecnoloxía: 

A min sorpréndeme que non a houbese xa, con desconectar un par de satélites, cada vez a nosa dependencia da tecnoloxía é maior e xa hai moitas cousas que non somos capaces de facer sen a tecnoloxía e perdemos capacidades para a supervivencia.

Un pracer a conversa, grazas mil a María Reimóndez.por este formativo encontro lector.

                                                                Pontevedra, 15 de maio 2021.

 

"Non cantan os paxaros neste bosque" Encontro lector con Carlos Negro.

Os clubs de lectura de 2º de ESO puidemos desfrutar dun encontro lector co poeta, e agora narrador, Carlos Negro arredor do deu libro de contos de medo e fantasmas Non cantan os paxaros neste bosque grazas ao Salón do Libro infantil e xuvenil de Pontevedra.

Un diálogo moi animado se estableceu entre a rapazada e o autor que non cesaron de facerlle preguntas ás que el respostou coa xenerosidade que o caracteriza; deixámosvos aquí un pequeno resume das palabras do autor:

" A miña idea era escribir contos e coma nunca escribira narrativa, sentíame máis seguro cos contos que cunha novela, o conto é coma unha novela breve. Ao mellor no futuro anímome a escribir unha historia máis complexa e con máis personaxes." 

" Os contos de fantasmas é un xénero moi sutil, non se pode abusar dos efectos gratuítos, hai que ir elevando a tensión pouco a pouco, parece que ao principio do relato se trata doutra cousa e despois acaba aparecendo un pantasma ou algo extraordinario ou raro."

"As veces dubido sobre o final do conto, sobre ser máis ou menos cruel se morren os personaxes; o tobogán é inocente, está asociado aos xogos, entón nunha viaxe vin un tobogán vello e tirando do fío deille vida propia que dá unha enerxía especial ao que sobe nel; fun creando o ambiente, este conto é máis do estilo Stephen King."

" A despedida é un microrrelato que xurdiu coma un reto, é un conto cun final aberto e cada lector pode seguir a historia ou rematalo como desexe. "

" Nos contos de pantasmas está sempre presente a morte e ao tempo danche o gusto e pracer que a xente volva da morte, provocan un medo gustoso porque estás protexido polas palabras"

"Paseino moi ben escribindo contos de pantasmas e medo, o máis complicado foi facelos cribles e sorprender ao lector.

Encontro literario coa escritora Marilar Aleixandre: " A filla do Minotauro"

O club de lectura mixto de 4º de ESO e 1º de bacharelato  (linguas clásicas), realizamos un encontro coa nosa querida escritora e académica Marilar Aleixandre para completar a nosa lectura da súa obra: "A filla do Minotauro" gañadora do premio Raíña Lupa.

or suposto que a conversa xirou arredor da visión da mitoloxía que a autora nos dá no libro, do valor das linguas clásicas e da urxencia de rematar co contrabando das obras de arte.

Marilar respondeu ás nosas preguntas con amabilidade e puidemos decatarnos da gran sabedoría que transmite a escritora coas súas palabras, da riqueza da linguaxe que utiliza e do importante valor das súas ensinanzas.

Un encontro de gran forza e moita aprendizaxe que serviu para profundizar na nosa lectura da obra e gozar dunha das escritoras clásicas en lingua galega. Un marabilloso pracer.

Visitounos Marina Colasanti. "O labirinto do vento"

A nosa rapazada dos clubs de lectura de 2º de ESO e de 1º de ESO (grupos 1 e 2) recibiu con moita ilusión e agarimo a escritora brasileira Marina Colasanti para conversar con ela sobre contos de fadas e princesas, sobre unicornios e reis, sobre tecelás ( el confesou gostar muito de tecer!), xogos e espellos que poboan o fermolo libro que tiñan lido da autora: O labirinto do vento.

Os compoñentes dos clubs esperaban con moita espectación a Marina Colasanti xa que o libro e a interpretación dos contos foran moi debatidos nos encontros lectores e de certo que ficaron marabillados coa gran personalidade da autora, coas súas fermosas palabras, coa historia do pombo que lles narrou ( un agasallo dos deuses), e coa sonoridade do seu brasileiro (descubrindo encantados que podían entendela sen problemas).

Ben certo é tamén que a autora ficou tamén encantada coas crianças, de como tiñan preparada a súa visita e das preguntas que lle fixeron. Unha xornada moi emotiva para o alumnado clubeiro e tamén para as coordinadoras clubeiras que os acompañamos neste encontro. Todos e todas namoramos de Marina Colasanti.

Marina Colasanti é unha das escritoras e contadoras de contos de máis sona internacional, mundialmente premiada e agasallada polas súas obras e de certo que foi un luxo para nós desfrutar da súa compañía na biblioteca do Sánchez Cantón.

Os compoñentes dos clubs esperaban con moita espectación a Marina Colasanti xa que o libro e a interpretación dos contos foran moi debatidos nos encontros lectores e finalmente ficaron marabillados coa gran personalidade da autora, coas súas fermosas palabras, coa historia do pombo que lles narrou (un agasallo dos deuses), e coa sonoridade do seu brasileiro (descubrindo encantados que podían entendela sen problemas).

Sobre  os contos de O labirinto do vento a autora dixo:

 “ Eu non quixen vincular unha única mensaxe en cada conto, iso é muito pobre; cada conto ten muitas mensaxes: ten as mensaxes que o lector escoller para si; esa é a riqueza dos contos de fadas que sendo metafóricos, eles xogan co inconsciente do lector e o lector tira dalí o que lle convén, o que el prefere, aquilo que el precisa. O autor é cómplice do autor neses contos.”

Ben certo é que a autora ficou tamén encantada coas “crianças” asistentes ao encontro, de como tiñan preparada a súa visita e das preguntas que lle fixeron.

Unha xornada moi emotiva pois para o alumnado clubeiro e tamén para as coordinadoras clubeiras que os acompañamos neste encontro.

Todos e todas os presentes namoramos de Marina Colasanti.

(Vídeo de Salomé Díaz e fotos de Eva Mejuto)

Encontro lector con Antonio Manuel Fraga "O bestiario científico de Anxos Nogueirosa"

O pasado luns, o club de lectura de 4º de ESO A participou nun encontro lector con Antonio M. Fraga no Salón do Libro.

Compartir as súas impresións sobre a lectura, preguntar ao autor as dúbidas, escoitar na voz do escritor explicacións sobre o contexto histórico da novela, ver as fotos dos lugares nos que se desenvolve a trama... foi unha experiencia agradable e moi enriquecedora para a rapazada.

Puideron pois inquirir sobre o como e os porqués da creación literaria, o proceso de documentación para escribir a novela, descubrir a imaxinación desbordante do autor á hora de crear cada un dos seres que conforman o bestiario... foi un gran pracer e tod@s volvemos moi contentos ao centro.

Aínda que non estivo connosco tamén houbo espazo para falar do ilustrador, Víctor Rivas, e das súas marabillosas imaxes, portada e bestiario.Ademais fomos agasallad@s cunhas fermosas postais cunha das imaxes do ilustrador do libro grazas a Andrea.

 

Encontro lector con Eli Ríos "DX"

O club de lectura de 4º C puido compartir as súas impresións sobre a lectura de "DX" coa autora da novela Eli Ríos.

Todo un gustazo encontrarnos con Eli no Salón do Libro, falar de lecturas, de diversidade sexual e de diversidade de xénero.

A partir de DX puidemos debater e reflexionar coa autora sobre moitos temas de actualidade como o respecto pola identidade (sexual ou de xénero) de cada persoa, sobre os perigosos avances da tecnoloxía sen control, do rápido que vai o mundo e do pouco que pensamos sobre o noso futuro.

Un caloroso encontro que nos deixou un doce sabor de boca para seguir afondando e lendo a obra de Eli Ríos.

Preparamos o encontro coa narradora mexicana: María García Esperón.

O vindeiro luns vainos visitar María García Esperón e de seguro que desfrutaremos moitísimo desta xuntanza lectora pois sei ben de certo que trae unha caixiña chea de historias marabillosas para relatarnos, as cales nos axudarán a coñecer  e a comprender a mestizaxe de culturas, o punto de encontro de linguas diversas que se dá no seu país México.

(alfabeto azteca)

Falaranos de Moctezuma e do respecto polas culturas indíxenas, do elemento enriquecedor que a cultura española aportou do outro lado do océano e da maridaxe, da convivencia entre todas. 

Vaia por diante este exemplo, extraído de "Mi abuelo Moctezuma":

" - ¿Quienes hablan náhualt?

- La gente de los pueblos. Y no le dicen "nahualt" sino "mexicano". Pero la hablan entre ellos. Cuando vienen a la capital todos hablan español.

-Entonces- concluyó Francisco-  la gente de los pueblos es bilingüe.

Norberto dijo que nunca se lo había planteado de esa manera. El término "bilingüe" se aplicaba más bien a quienes hablaban español e inglés. Nunca se había encontrado con nadie que considerara al nahualt o mexicano un idioma. Para Norberto la lengua de sus padres, la lengua ancestral de los tlaxcaltecas, había sido simplemente un modo de hablar... Y ahora que Francisco lo hacía reflexionar, pensaba que había sido un modo de hablar en secreto."

E ide con tino que seica María tamén nos trae de México un tigre...

Encontro lector con Ana Cabaleiro "Sapos e sereas"

No club de lectura de adultos tivemos onte o pracer de compartir impresións coa escritora Ana Cabaleiro, arredor da lectura da súa obra de relatos e obra primeira "Sapos e sereas".

Canto máis se goza da lectura dun libro despois de destripar as súas entrañas coa autora! Puidemos afondar nos temas dos relatos, nas interpretacións, nos personaxes... comentar a obriña chea de realidades, de simboloxías, da ambigüidade da vida mesma coa que a autora goza de xogar na escrita.

E con Ana Cabaleiro odiamos aos sapos, amamos as sereas (aínda que non compartimos a sede de vinganza), falamos do lobo, dos Reis Magos, de Groucho March... debatemos, analizamos e quedamos encantados e encantadas da amabilidade e paciencia da nosa autora.

A escritura en simbiose coa lectura para rematar falando da vida, dos adolescentes, do acoso, da violencia de xénero e moitos máis temas. Esperamos con espectación a súa próxima obra para desfrutar da súa lectura e volver compartila con ela.

 Un verdadeiro gustazo, grazas a ela e a Lucía que nos facilitou este encontro.