COBIZA:
I Premio Literario Pinto e Maragota da diversidade sexual e de
xénero.
A escritora, activista implicada, María Reimóndez, respondeu
amablemente ás preguntas da nosa rapazada do club de lectura e 4º
de ESO D coa fin de debullar as reviravoltas da súa novela COBIZA
, aquí vos deixamos un resume das respostas que compartiu con nós:
Sobre
o tempo de escrita.
Escribín
COBIZA durante a pandemia porque foi cando tiven tempo para
escribir e axudou a rematar a novela para presentala ao premio, pero
non escribín a novela para o premio .
Sobre as fontes.
Neste
libro houbo unha confluencia de ir percibindo e recollendo cousas por
exemplo o tema da escravitude no século XVII e XVIII foi moi
importante á hora de escribir COBIZA, ese é un tema que teño
traballado moito como tradutora, como activista, textos de persoas
que foron escravizadas; no tema da tecnoloxía bebo máis da teoría
que vou lendo que do que son obras en si. No libro non inflúen tanto
os textos literarios coma as cuestións temáticas coas que eu teño
un contacto máis directo. A base previa á obra é a vida.
Vai a humanidade cara un desastre medioambiental?
Hai
que chegar ao final da obra para contestar a esa pregunta; a ciencia
ficción permítenos proxectar desde o presente posibilidades, penso
que non hai un futuro predeterminado senón que o estamos construíndo
a cotío, que hai unha crise ambiental é evidente hoxe aínda que
hai intereses económicos que non permiten actuar dun xeito máis
contundente; estamos afeitas a levar unhas formas de vida moi
consumidoras, destrutoras e moi pouco reflexivas sobre as
consecuencias dese sistema de vida, isto máis que pesimista é
realista.
Sobre as árbores ou seres completos:
Hai
outras maneiras de ver aos seres humanos e necesitamos a distancia
para facelo,os seres de COBIZA
son unha maneira de desnaturalizar partindo da natureza; Os corpos son
máis diversos, explicados con outros parámetros que non son os que
temos agora mesmo.
Sobre a COBIZA no mundo (move o mundo o amor ou a cobiza?):
Pensade no momento que estamos a vivir coas vacinas, se lle quitades
o elemento de cobiza de lucro das farmacéuticas vacinariase todo o
mundo pero as patentes impiden que as vacinas se poidan producir
libremente, é un exemplo de miles. O que non entrou o sistema do
lucro é porque hai un traballo inxente de grupos e persoas en todo o
mundo que se unen para evitalo.
Sobre como fixeches para crear unha historia e unir tantos
temas e personaxes?
Iso é o interesante de escribir,
hai moitas historias pero o interesante da escrita é como contalas,
que sexa un desafío. Neste caso COBIZA foi unha maneira de
experimentar outras maneiras de escribir máis polifónicas, crear
distintos personaxes cada quen deles coa súa voz. Iso é para min o
divertido de escribir. Para min é importante que cada personaxe teña
a súa personalidade, é un traballo da escrita crear unha voz,
coñecer a súa historia, un ser completo coas súas motivacións, a
súa maneira de falar... Neste libro foi complicado traballar con
personaxes que non teñen unha visión de xénero cunha linguaxe con
xénero.
Sobre
os lugares que inspiraron COBIZA:
Un dous lugares é
Haití e o tema da escravitude que xa tratara no libro Pirata e
outro lugar foi Nova Iorque, unha cidade cunhas desigualdades
tremendas e todo o mundo quere vivir alí, é
un espazo onde me resulta incómodo estar, a partir de aquí se
constrúen os espazos das capitais e os recunchos e tamén Galicia
(Galicia podería ser un deserto en pouco tempo se seguimos co nivel
de eucaliptización que temos agora que nos leva ao comezo da
novela).
Sobre
a Gran Desconexión
da tecnoloxía:
A min sorpréndeme que non a houbese xa, con desconectar un par de
satélites, cada vez a nosa dependencia da tecnoloxía é maior e xa
hai moitas cousas que non somos capaces de facer sen a tecnoloxía e
perdemos capacidades para a supervivencia.
Un pracer a conversa, grazas mil a María Reimóndez.por este formativo encontro lector.
Pontevedra, 15 de maio 2021.
.jpg)
